Page 105 - Dârülmülk Konya Dergisi 2025 7. Sayı
P. 105

SİRÂCEDDİN URMEVÎ’NİN

             LETÂİFÜ’L-HİKME’SİNDE ÇOCUK EĞİTİMİ







             ZEHRA KUMRU







             İnsanlık tarihinin başlangıcıyla eşzamanlı   Urmevî’nin eğitime dair müstakil bir
             olarak ortaya çıktığı kabul edilen eğitim   eserinin olduğu ispatlanmamıştır. Fakat
             kavramı üzerine bugüne kadar birçok         onun felsefî konularla ilgili kaleme aldığı
             tanımlama yapılmış ve eğitimin muhtelif     Letâifü’l-hikme adlı eserinde eğitimle ilgili
             cihetleri üzerine tartışmalar vaki olmuştur.   görüşlerine rastlamak mümkündür.
             İslam düşünce tarihine bakıldığında
             daha ziyade hadis, fıkıh, kelam ve tıp      Hayatının ilk dönemleri hakkında
             gibi alanlarda tanınan pek çok âlimin       kapsamlı bilgi bulunmayan Sirâceddin
             aynı zamanda eğitimle ilgili risâle yahut   Urmevî, 594/1197-1198 senesinde hâlen
             eserinde bir bölüme yer verdiği dikkat      İran sınırlarında bulunan Urmiye şehrinde
             çekmektedir. Örneğin İbn Sahnûn (ö.         doğmuştur. Çeşitli ilim dallarında yetkin
             256/870), Ebü’l-Hasen Alî b. Muhammed       olmakla birlikte daha ziyade Şâfiî fakihi
             el-Kâbisî (ö. 403/1012) ve Burhâneddin      kimliği ile öne çıkan düşünürünfıkıh,
             Zernûcî (ö. VI/XII. yüzyılın sonları)       mantık, kelâm, felsefe gibi çeşitli alanlarda
             gibi âlimlerin doğrudan eğitim alanında     eserler telif etmiştir. Onun günümüze
             müstakil eserleri mevcuttur. Öte yandan     ulaşan en önemli eserlerinden biri ise
             Ebü’l-Hasen el-Mâverdî (ö. 450/1058), İbn   Letâifü’l-hikme’dir. Muhteviyatında temel
             Sînâ (ö. 428/1037) ve Ebû Hâmid el-Gazzâlî   felsefe problemlerini barındıran bu eser
             (ö. 505/1111) gibi âlimlerin ise eğitime dair   Farsça olarak kaleme alınmıştır. Urmevî’nin
             risalelerinin veya muhtelif alanlarda telif   eğitimle ilgili görüşlerine söz konusu
             ettikleri eserler içerisinde bir bölümün veya   eserden hareketle ulaşılmaktadır. İlmî ve
             bâbın eğitime ayrıldığı görülmektedir. XIII.   amelî hikmet şeklinde iki ana kısımdan
             yüzyıl âlimlerinden Sirâceddin Urmevî (ö.   müteşekkil olan eser, ilim ve onun fazileti,
             682/1283) ise felsefe, mantık, cedel, kelâm,   vâcibü’l-vücûdun ispatı, ahlakın mahiyeti,
             fıkıh ve fıkıh usulü, tefsir, hadis gibi aklî ve   ev yönetimi ve siyasete dair meseleleri konu
             naklî ilimlerdeki dirayeti ile bilinmektedir.   edinmektedir. 1

             1 Mustafa Çağrıcı, “Sirâceddin Urmevî”, TDV İslâm Ansiklopedisi (İstanbul: TDV Yayınları, 2009), XXXVII, 262; M. Cüneyt Kaya,
             “Bir “Filozof” Olarak Sirâceddin Urmevî (ö. 682/1283): Letâifü’l-Hikme Bağlamında Bir Tahlil Denemesi”, Dîvân Disiplinlerarası
             Çalışmalar Dergisi 17 (2012/2): 4.



             İnce Minareli Mederese, Urmevî döneminde de faaliyete devam eden bir eğitim kurumu


                                                        103
   100   101   102   103   104   105   106   107   108   109   110